ตำราพิชัยสงครามซุนวู บทที่ 13 การใช้จารชน

บทที่ ๑๓ การใช้จารชน

กรีธาทัพสิบหมื่น ออกศึกพันลี้ ราชสำนักต้องสิ้นเปลืองค่าใช้จ่ายวันละพัน ตำลึงทอง แนวหน้าแนวหลังไม่มีเสถียรภาพ ราษฎรต้องแบกส่วยภาษี ถูกเกณฑ์พล เกณฑ์แรงลำเลียงเสบียง ไม่สามารถทำไร่ไถนาทำมาหากินตามปกติถึง ๗๐ หมื่นครัวเรือน

คู่ศึกสงครามรบพุ่งยันกันหลายปี ก็เพื่อตัดสินแพ้ชนะในวันเดียว หากตระหนี่ ยศศักดิ์เงินทอง ไม่ช่วงใช้จารชน เป็นเหตุให้ไม่เข้าใจสภาพข้าศึก นำมาซึ่ง ความปราชัย ก็นับว่าไร้เมตตาธรรมต่ออาณาประชาราษฎร์ บุคคลเช่นนี้ไม่คู่ควร นำทัพ มิใช่แม่ทัพคู่บัลลังก์ มิใช่ราชันผู้กำชัย

กษัตริยราชที่ทรงพระปรีชาญาณและแม่ทัพที่ปราดเปรื่องสามารถชนะศึกสร้าง คุณูปการยิ่งใหญ่ทันทีที่กรีธาทัพ ก็เพราะล่วงรู้สภาพข้าศึก ซึ่งไม่อาจได้ มาด้วยการอธิษฐานขอความช่วยเหลือจากภูตผีเทพยดา ไม่อาจคาดเดาด้วยการเปรียบ เทียบกับเหตุการณ์ที่คล้ายคลึงกัน และไม่อาจทำนายโดยคำนวณวิถีโคจรของดวง ดาว จำต้องรู้จากปากคนที่คุ้นเคยสภาพข้าศึกอย่างแท้จริง

จารชนมีห้าประเภท ได้แก่ จารชนชาวพื้นเมือง หนึ่ง จารชนใส้ศึก หนึ่ง จารชน สองหน้า หนึ่ง จารชนตาย หนึ่ง และจารชนเป็น อีกหนึ่ง พึงใช้จารชนทั้งห้า ประเภทพร้อมกัน ทำให้ข้าศึกไม่รู้กฎเกณฑ์ การใช้จารชนของเรา นี่คือวิธีใช้

• จารชนอย่างแยบยล คืออาวุธวิเศษที่กษัตริยราชทรงใช้พิชิตศึก
  
• จารชนชาวพื้นเมือง คือ การใช้คนพื้นเมืองในอริรัฐเป็นจารชน
  
• จารชนไส้ศึก คือ การใช้ข้าราชสำนัก ของอริรัฐเป็นจารชน
  
• จารชนสองหน้า คือ การซ้อนกลข้าศึกโดยใช้จารชนอริรัฐ
  
• จารชนตาย คือ การปล่อยข่าวโดยใช้จารชนลวงให้ข้าศึกหลงเชื่อ ซึ่งมักต้องสละชีพ
  
• จารชนเป็น คือ การใช้จารชนเข้าไปสืบข่าวในอริรัฐ โดยสามารถรอดกลับมารายงาน
  

เพราะฉะนั้น ไม่มีผู้ใดใกล้ชิดกับแม่ทัพมากที่สุด ได้รับปูนบำเหน็จมากที่สุด และทำงานลับมากที่สุดเกินกว่าจารชน

และดังนั้น หากมิใช่คนฉลาดปราดเปรื่อง ย่อมไม่อาจช่วงใช้จารชน หากมิใช่คน เมตตาการุญ ใจคอกว้างขวาง ย่อมไม่อาจสั่งการจารชน และหากมิใช่คนช่าง สังเกต คิดการลึกซึ้ง ย่อมไม่อาจกรองข่าวที่ได้จากจารชน มันช่างแยบยลโดยแท้ ! เพราะปฏิบัติการใดใดล้วนต้องพึ่งงานจารกรรม หากข่าวรั่วไหลโดยจารชนไม่ทัน ทำงาน จะต้องสังหารทั้งจารชนและคนที่ได้ฟังความลับ

หากต้องการโจมตีกองทัพใด บุกยึดเมืองใด และลอบสังหารเสนาอำมาตย์ท่านใด จะ ต้องรู้ชื่อเสียงเรียงนาม และสภาพของแม่ทัพรักษาเมือง คนสนิทซ้ายขวา คน ข่าว นายทวาร อาคันตุกะและบริวารให้ถ่องแท้ โดยสั่งจารชนของเราสืบให้แน่ชัด

เราต้องสืบให้พบจารชนที่ข้าศึกส่งเข้ามาหาข่าวในกองทัพเราแล้วซื้อตัวโดย จ่ายอามิสสินจ้างอย่างเต็มที่ พยายามเกลี้ยกล่อมเอาเป็นพวก จากนั้นปล่อย กลับไป เราก็จะสามารถใช้ "จารชนสอง-หน้า" นี้ให้เป็นประโยชน์ เมื่อรู้เส้นสายกลในของข้าศึกจากจารชนสองหน้าแล้ว ก็จะสามารถสร้างและช่วง ใช้จารชนชาวพื้นเมืองและจารชนไส้ศึก ใช้จารชนตายนำข่าวลวงไปบอกข้าศึก และ ใช้จารชนเป็นไปสืบข่าวกลับมารายงานตามกำหนดเวลา

จอมทัพต้องรู้วีใช้จารชนทั้งห้าประเภท แต่งานจารกรรมทั้งหมดต้องพึ่งข่าว เส้นสายกลในจากจารชนสองหน้า จึงต้องจ่ายอามิสสินจ้างแก่จารชนสองหน้าอย่าง เต็มที่

ในอดีตกาลนั้น ราชวงศ์อินเจริญรุ่งเรือง (ราชวงศ์เซี่ยล่มสลาย) ก็เพราะได้ตัวอีจื้อซึ่งเคยเป็นข้าราชสำนักเซี่ยช่วย เหลือ (รู้สภาพราชสำนักเซี่ยอย่างถ่องแท้) ราชวงศ์โจวเจริญรุ่งเรือง (ราชวงศ์อินล่มสลาย) ก็เพราะได้ตัวลฺวี่ซ่าง (เจียงไท่กง) ซึ่งเคยเป็นข้าราชสำนักอินช่วยเหลือ (รู้สภาพราชสำนักอินอย่างถ่องแท้)

ดังนั้น กษัตริยราชผู้ทรงพระปรีชาญาณและจอมทัพผู้ปราดเปรื่องที่รู้จักใช้ ผู้มีสติปัญญาสูงส่งเป็นจารชน จึงสามารถสร้างคุณูปการยิ่งใหญ่แก่ชาติบ้าน เมือง นี่คือหลักสำคัญทางทหาร เพราะกองทัพต้องทำศึกสงคราม โดยพึ่งข่าวกรอง ที่ได้จากงานจารกรรม